Bir his var içimde yedi milyar insan içinde dünya sanki bir bana ters dönüyor, tıpkı evrende ki bütün gezegeneler batı-doğu dönüşlerini gerçekleştirirler, biri dışında. Venüs. Benimkisi "kronometre"nin sayacı değil, bana verilen sayaç tersine çevrilmiş bir kum saati, günler her zamankinden uzun geçiyor, düşen kum taneleri zerre umrumda değil, zaman çok ağır ilerliyor. Her gün daha acı, her gün daha kötü...
"Kiz Kulesi Gibi Ortada Bıraktın Beni..
Hani Olur da Birgün Bır Sandala Bınıp de Gelırsen Yanıma Unutma!
Bütün İstanbul Aşk Artık Bana..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder